 زندگی دوگانه باورنکردنی فم ژوان آن والنتینا پاسکواله- واشنگتن پریزم در ماه نوامبر ٢٠٠٣ (آبان ١٣۸٢) که "ناو وندرگریفت" آمریکا در بندر شهر "هوشی مین" پهلو گرفت، نخستین سفر دریایی یک کشتی آمریکایی به ویتنام از هنگام پایان جنگ ١٩۷۵ (١٣۵٤) کامل شد. به دعوت "ریموند بورگهارت" سفیر آمریکا در ویتنام و "امی لین یامائوچی" کاردار آمریکا، یک پیرمرد لاغر ویتنامی در این کشتی جنگی حضور داشت. به نظر می رسید در آن ناو هیچکس جز یک سرهنگ او را نمی شناسد. سرهنگی که به وی نزدیک شد و به زبان ویتنامی پرسید: "ببخشید، شما ژنرال فم ژوان آن هستید؟" بله این ویتنامی پیر سیگاری، کسی جز "ایکس ٦" مشهورترین عامل کمونیست نبود، که در خلال جنگ ویتنام از سوی ویتنام شمالی به خدمت گرفته شد. در طول جنگ مورد اشاره، آقای آن به عنوان خبرنگار مجله "تایم" هم کار می کرد. او تنها فرد محلی محسوب می شد، که توسط یک سازمان خبری عمده و معتبر آمریکایی به چنین سمتی برگزیده شده بود. اما روزنامه نگاری و کار برای او پوشش محسوب می شد. چراکه به عنوان خبرنگاری که در مورد رخدادهای سیاسی و نظامی آمریکا و ویتنام مطلب می نوشت، در زیر لوای کاری به جلسات خصوصی مقامات آمریکایی دسترسی داشت. این اطلاعات ارزش او را برای بالادستان ویتنام شمالیش به حدی بالا می برد، که نمی توان ارزششی برایش تعیین کرد. 
فم ژوان آن، و لری برمن نویسنده زندگینامه وی ترکیب روزنامه نگاری با ویژگی های شخصیت و گرمی و صمیمیت آقای آن، سبب شد که بتواند شبکه ای گسترده از دوستی های واقعی و صمیمی را با آمریکایی های مشهور ایجاد کند. او این شبکه را تا پایان جنگ و پس از آن برای خود حفظ کرد. بنابراین به نحوی باورنکردنی به رغم روش فریبکارانه زندگیش، هیچکس هرگز دچار این احساس نشد که از جانب وی به او خیانت شده است. "لری برمن" نویسنده نخستین زندگینامه آقای آن به سبک غربی، در مصاحبه ای با واشنگتن پریزم گفت: "فم ژوان آن در گفت و گو یدی طولانی داشت، و به حرف زدن عشق می ورزید. او در کنترل نفس دارای قدرتی فوق العاده، و از نظر روانی بسیار مقرراتی بود. همچنین استعداد ریاضی داشت، و در مدرسه ریاضیات برایش محبوب ترین درس محسوب می شد. آن می گفت که این مسئله کمکش می کند که امور را دسته بندی نماید، و بدون مشکل و شکاف زندگی دوگانه خود را ادامه دهد." پرفسور لری برمن استاد "دانشگاه کالیفرنیا"، و کارشناس تحلیل تاریخ جنگ سرد است. او در سفری که در سال ٢٠٠٠ (١٣۷٩) به ویتنام داشت، به طور اتفاقی و در مهمانی شام با فم ژوان آن آشنا شد. هدف از این سفر پژوهش در مورد کتابی بود، که می خواست در باره مذاکرات نهانی "هنری کسینجر" و همتای ویتنام شمالیش "لی دوک تو" در پاریس، بنویسد. آقای برمن در ادامه گفت و گوی خود با واشنگتن پریزم اظهار داشت: "من در جنگ ویتنام شرکت نداشتم. یعنی در واقع هرگز خدمت نظام وظیفه نکرده ام. اما در خلال آن جنگ رشد نمودم، و بزرگ شدم. به همین سبب همواره واقعا کنجکاو بوده ام، که در زندگی خودم این رخداد را درک کنم."
|
