 دولت افغانستان و حقوق بشر: تعارض یا تعامل؟ آزادی بیان آزادی بیان که تنها دستاورد دولت افغانستان و جامعه جهانی درین کشور خوانده می شود، با گذشت هر روز محدود شده و دستخوش بازی های سیاسی دولتمداران گردیده است. تشدید خشونت طالبان و همچنین رفتار فراقانونی حکومت در برابر روزنامه نگاران، بیش تر از هر مورد دیگر آزادی بیان در کشور را تهدید می کند. چراکه سلب حق اطلاع رسانی به حدی رسیده است، که استادان دانشگاه و مقامات دولتی از اشتراک در نشست های سیاسی در رسانه ها بازداشته شده اند. 
تشدید خشونت طالبان و همچنین رفتار فراقانونی حکومت در برابر روزنامه نگاران، بیش تر از هر مورد دیگر آزادی بیان در کشور را تهدید می کند ارسال سانسور نامه از جانب اداره ی امنیت ملی افغانستان و تعیین خطوط نشراتی برای رسانه ها (حتی تا این درجه که فلان رخداد باید به عنوان خبر درجه چندم نشر شود)، و خاموشی جامعه جهانی درین مورد، همه و همه عقب نشینی ابهام انگیز دولت افغانستان در برابر آزادی بیان را نشان می دهد. عدالت قربانی مصلحت پروژه عدالت انتقالی در سال ٢٠٠۵ (١٣٨٤) پی ریزی شد، و با استقبال گرم جامعه جهانی و مردم افغانستان روبرو گردید. اما اکنون با گذشت دوسال ازین طرح، از جانب دولت افغانستان کوچکترین گامی برای تحقق اهداف آن برداشته نشده است. سرانجام حامد کرزی در سخنانی که درهمایش مورد اشاره ایراد کرد، به صراحت تمام بدین ناکامی خود اعتراف نمود و دلیل ناکامی آن را عدم تمایل شخص خودش برای تطبیق عدالت انتقالی در افغانستان خواند. وی گفت که برای اینکه کشور بیشتر به سوی بی ثباتی نرود، مانع تطبیق این پروژه گردیده است. کارشناسان سیاسی بدین باورند که کرزی عدالت را درین کشور، قربانی مصلحت ساخته است. بکتاش سیاووش خبرنگار مستقل، از افغانستان با واشنگتن پریزم همکاری می کند |
