text size

از حوزه اجتماعی
دولت افغانستان و حقوق بشر: تعارض یا تعامل؟


بکتاش سیاووش - واشنگتن پریزم

کابل، افغانستان
شهروندان افغان بدین باورند که دولتشان و جامعه جهانی همکار در این کشور، تا هنوز نتوانسته اند رعایت استاندارد های حقوق بشر را ضمانت نمایند. این در حالیست که جو نامطمئن امنیتی در سال های اخیر بستر گسترده ای داشته، که بیشتر از هر زمینه دیگر فضای حاکمیت قانون و رعایت اصول آزادی بیان و حقوق بشر درین کشور را به شدت تحت فشار قرار داده است.

حامد کرزی رییس جمهوری اسلامی افغانستان زمانی با گلوی پر از غصه با همایشی پرشکوه از "روز ملی تجلیل از قربانیان جنگ" در کابل قدردانی می کند، که براساس گزارش ها در یک سال پیش نزدیک به چهارهزار تن از غیر نظامیان در خشونت ها کشته شده اند. این در حالی است که ضعف مدیریت دولتی، قدرت گیری فرماندهان محلی و افزایش مواد مخدر، حاکمیت ملی را نشانه گرفته و نقش قانون و رعایت استانداردهای حقوق بشر را بیشتر از هرزمان دیگر پامال نموده است. فعالین حقوق بشر و نهادهای پاسبان این حقوق با این سووال برخورد می کنند، که شعار پاسبانی از حقوق بشر با ساختار تشکیلاتی دولت افغانستان در تعارض قرار دارد یا تعامل؟

مرحله نوین جنگ

جامعه جهانی و نهاد های دولتی، افغانستان را کشوری پس از جنگ می دانند. اما فعالین حقوق بشر و مدافعین آزادی بیان، کاربرد این واژه را نا درست می خوانند.

فعالین حقوق بشر و نهادهای پاسبان این حقوق با این سووال برخورد می کنند، که شعار پاسبانی از حقوق بشر با ساختار تشکیلاتی دولت افغانستان در تعارض قرار دارد یا تعامل؟
در عین حال با توجه به نگرانی سازمان ملل و فعالین حقوق بشر از رفتار نیروهای افغان و بین المللی در جریان برخوردهای نظامی با شورشیان که موجب کشته شدن غیر نظامیان می گردد، اصل قانون مداری و رعایت استانداردهای حقوق بشر درین کشور بیش از هر زمان دیگر کمرنگ به نظر می رسد.

بازداشتگاه یا شکنجه گاه؟

در حال حاضر دو دسته بازداشتگاه در افغانستان وجود دارند. دسته اول آنهایی هستند، که در اختیار دولت قرار دارند. گروه دوم، بازداشتگاه های نیروهای خارجی مستقر در افغانستان می باشند. براساس گزارش های مدافعین حقوق بشر، در هردوی این بازداشتگاه ها حتی ابتدایی ترین حقوق انسانی برای زندانیان در نظر گرفته نمی شود. عدم دسترسی فعالین حقوق بشر به بازداشتگاه های امنیت ملی افغانستان و بازداشتگاه های آمریکاییان در بگرام و قندهار، مردم را به دور از اطلاع رسانی از وضعیت زندانی قرار داده است.

نادر نادری سخنگوی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، در این پیوند می گوید: "ما در بررسی بازداشتگاه هایی که تحت نظارت مستقیم اداره امنیت ملی افغانستان است، مشکل داریم. چراکه به مواردی بر خورده ایم که افراد شکنجه شده اند، اما به دلیل عدم همکاری این اداره نتوانسته ایم قضایا را به موقع و به صورت لازم بررسی کنیم. به همین سبب در ارتباط با زندان های امنیت ملی افغانستان و سوء رفتار و شکنجه در این زندان ها نگرانیم".



صفحه  [1] 2 3