 مصاحبه اختصاصی با تواب نیازی: چوب دو سرطلا پس از آن زمانی که پارچه ابلاغ دادگاه برای من سپرده شد، درآن تذکره رفته بود که یکسال دادگاه اول را تائید کرده است. من دوباره به رییس دادگاه مراجعه کردم و برایش گفتم که، رییس صاحب شما در برابر همه برایم گفتید که من هیچ جرمی ندارم. پس این یکسال قید برای چیست؟ در صورتی که من مجرم نیستم، دلیل این چیست؟ رییس دادگاه در جوابم گفت که من هیچ چاره دیگر ندارم، و باید این قید را برای تو صادر می کردم. (اتفاقا) بسیار درین مورد با تو عدالت را هم در نظر گرفته ام، و این به نفع تو است. اگر این قید را نپذیری ممکن است در دور بعدی برای تو چهار سال قید صادر شود، که برایت نهایت دردآور خواهد بود. من پرسیدم برای چی اینهمه؟ برایم گفت که دیگر راهی وجود ندارد، و نمی تواند کار دیگری بکند. او افزود که این همکاری وی با منست که انجام می دهد. در پایان من گفتم که به هیچ صورت حاضر نیستم این قید بدون دلیل را بپذیرم. رییس دادگاه گفت که به ریش سپیدش، می گوید که قید را بپذیرم ولی من قبول نمی کنم. برایش گفتم یعنی چی یکسال زندان را فقط بخاطر ریش سپید شما بپذیرم ؟ دادگاه سوم یکسال دادگاه اول و دوم را قبول کرد، و پرونده را قاطعیت بخشید. این درحالی بود که مدت هفت ماه و شش روز از زمان قید من می گذشت. آن هنگام با صدور حکم (آزادی زندانیان از سوی) رییس جمهور و در پیشواز از ٢ اسد/مرداد (۱٩ اوت) یعنی سالروز استرداد استقلال کشور، همزمان شد. لذا من همراه با زندانیان دیگر، یکجا از زندان پلچرخی رهایی یافتیم . واشنگتن پریزم: آیا در جریان بازجویی مورد تهدید و فشار هایی هم قرار گرفتید؟ نیازی: در طول مدت زمانی که در بازداشت قرار داشتم، تهدید بیشمار شدم. اما مورد شکنجه قرار نگرفتم. 
تواب نیازی اما در زندان پلچرخی کسانی را دیدم، که به زور و شکنجه هر جرمی را که برایشان گفته می شد پذیرفته بودند. در حالی که عاملین آن هم نبودند. واشنگتن پریزم : فعالیت نهادهای دفاع از حقوق خبرنگاران و کوشندگان حقوق بشر در مورد شما، چگونه بود؟ نیازی: کمیته های دفاع از حقوق خبرنگاران داخلی و خارجی فعالیت های داشتند، که من ممنون شان هستم. ولی از جانب مقامات دولتی صدایی شنیده نشد. واشنگتن پریزم: از وضعیت فعلی تان بگوید. در حال حاضر در چه موقعیتی قرار دارید؟ نیازی: در حال حاضر من از هر دو طرف دولت و پیکار جویان طالب، متضرر شده ام. چراکه از جانب دولت افغانستان زیر نظارت شدید قرار دارم. زمانی که از خانه بیرون می شوم تحت تعقیب قرار دارم، تیلیفون ها و ایمیل هایم تحت تعقیب هستند. من این را نقض صریح حقوق بشر از جانب دولتی می دانم، که در افغانستان خود را پاسبان این حقوق می داند. در ضمن گروه طالبان در ارتباط با چندین رسانه و از جمله در تماسی که از طریق قاری یوسف احمدی سخنگوی خود با مجاهد کاکر مسئول بخش خبری شبکه تلویزیونی طلوع داشته، هشدار داده که سخنگوی ما بوسیله تواب نیازی گرفتار گردید. لذا ما او را عامل اصلی این گرفتاری می دانیم. تواب نیازی با فریبی که داکتر حنیف را داد، از اعتبار ما سوء استفاده کرد و وسلیه ی دست آمریکایی ها گردید. در عین حال زمانی که در زندان پلچرخی بودم، از افراد بلندپایه پیکار جویان طالب هم در آنجا حضور داشتنند. آنها برای همه می گفتند که تواب نیازی جاسوس آمریکایی هاست. ازجمله کسانی از آنها که جهت تبادل با گروگانان کره ای آماده شده بودند نیز، مرا با این نام صدا می زدند. همچنین دو روز پس از رهاییم از زندان، به شماره تیلیفون من تماسی گرفته شد. پس از احوال پرسی، سؤال کردم شما کی هستید؟ برایم گرفت که من یکی از کسانی هستم که از شورای رهبری امارت اسلامی گپ می زنم. از جانب شورای رهبری طالبان فیصله ای برای تو صادر شده، که من برایت می گویم. تو باید به جزای اعمالت برسی، و انشا الله خواهی رسید. برایم گفت که تو لکه بدنامی را بر پیکرطالبان بستی، که به زودترین فرصت نتیجه اش را خواهی دید. قاری یوسف هم در تماس با تلویزیون طلوع و شخص مجاهد کاکر، عین همین حرف ها را گفته است. واشنگتن پریزم: آیا درمورد تهدید های که دریافت کرده اید، با سازمان های حمایت از حقوق بشر و نهاد های دیگر مراجعه کرده اید؟ نیازی: مدت یک ماه است که به کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان مساله را اطلاع داده ام، و تمام اسناد و شواهدی که در مورد تهدید من وجود دارد را برایشان سپرده ام. اما برای مصونیت جان من، هیچ کار عملی صورت نگرفته است . واشنگتن پریزم: وضعیت آزادی بیان در افغانستان را چگونه می بینید؟ نیازی: خودم یک نمونه از وضعیت آزادی بیان در افغانستان هستم . واشنگتن پریزم: در آخر، آیا حرفی با خوانندگان واشنگتن پریزم دارید؟ نیازی: من از نهادها و سازمان هایی که در راستای حقوق بشر و آزادی بیان فعال هستند، تقاضا دارم تا وضعیت افغانستان را خارج از شعارهای قالبی دولت ببینند و در مورد وضعیت بحرانی آزادی بیان درین کشور توجه جدی نمایند. بکتاش سیاووش خبرنگار مستقل، از افغانستان با واشنگتن پریزم همکاری می کند |
