|
|
 |
text size |
|
از حوزه سیاسی
آرزوی صلح منفی با اتحاد نامقدس
آمادگی ناتو
نخستین علایم از تسلیم ناتو در برابر شورشیان طالب در افغانستان و موضوع مشارکت در عمليات پاسداری از صلح و امنيت در این کشور، به اختلاف نظر ميان اعضای سازمان پيمان آتلانتيک شمالی (ناتو) انجاميد. چراکه در نشست ناتو که در برلين پايتخت آلمان برگزار شد، "دونالد رامسفلد" وزيردفاع (وقت) آمريکا از نمايندگان دولت های عضو سازمان خواست که پس از برگزاری انتخابات سراسری افغانستان، به این کشور نيرو بفرستند. هدف از این درخواست جايگزينی نیروهای مذکور به جای شماری از نظاميان آمريکايی، و جبران کاهش نفرات ارتش آمريکا در افغانستان بود.
اما اين خواسته با مخالفت فرانسه، اسپانيا و آلمان مواجه شد. دولت هایی که اعتقاد دارند بايد ميان مأموريت ناتو در افغانستان که پاسداری از صلح و امنيت در آن کشور می باشد، و مأموريت ارتش آمريکا که مقابله با گروه های تروريستی است و "عمليات آزادی پايدار" نام گرفته، تمايز قائل شد.
پس از آن ناتو در دومین گام از عقب نشینی خود در برابر شورشیان طالب گفت در صورتی که مردم و مسئولان دولتی رضايت نشان دهند، اين نيروها حاضرند از برخی از مناطق اين کشور بيرون شوند و مسئوليت تأمين امنيت آن را به سربازان افغان بسپارند.
"کلاودیه فاس" سخنگوی ناتو در افغانستان خاطر نشان کرد در صورتی که دولت این کشور گفتگو با طالبان را راهی برای کاستن از میزان خشونت ها تشخیص دهد و با آنها وارد گفتگو شود، ناتو از چنین اقدامی استقبال خواهد کرد
اين آمادگی يک روز پس از آن اعلام شد، که نيروهای بريتانيايی ولسوالی موسی قلعه ولايت هلمند را ترک کرده و تامين امنيت آن را به نيروهای محلی سپردند. دراین میان "کلاودیه فاس" سخنگوی ناتو در افغانستان نیز، از آمادگی این سازمان برای گفتگو با طالبان سخن گفت. وی خاطر نشان کرد در صورتی که دولت این کشور گفتگو با طالبان را راهی برای کاستن از میزان خشونت ها تشخیص دهد و با آنها وارد گفتگو شود، ناتو از چنین اقدامی استقبال خواهد کرد.
آمادگی سازمان ملل
پس از آنکه ناتو آمادگی اش را از گفتگو با شورشیان طالب در افغانستان اعلام کرد، سازمان ملل متحد نیز به منظور پايان دادن به نا امنی های کنونی در این کشور، حمايت خود را از گفتگو و مذاکره با شورشيان مخالف دولت اين کشور اعلام نموده است.
"ادرين ادوارد" سخنگوی سازمان ملل متحد در يک کنفرانس خبری در کابل گفت که اين سازمان از هر تلاشی که به حل "مسالمت آميز" نا امنی ها در افغانستان منجر شود، حمايت می کند. ولی تاکيد کرد که اين اقدامات بايد در تضاد با قوانين جاری در افغانستان نباشد. اما در اين مورد که آيا گفتگو با مخالفان دولت، سران گروه طالبان و حزب اسلامی را نيز شامل می شود، پاسخ روشنی نداد.
نخستین مذاکره رسمی
پس از ربوده شدن شهروندان کره ای در افغانستان، مقامات دولتی این کشور گفتند حاضرند تا برای آزادی آنها با طالبان معامله کنند. اما شورشیان طالب اعلام کردند که در مورد رهایی گروگان های خود، فقط با نمایندگان دولت کره جنوبی مذاکره خواهند کرد.
به تاریخ ٦ اوت ( ١۵ مرداد) در مورد سرنوشت نوزده گروگان کره ای که در اسارت گروه طالبان قرار داشتند، مذاکرات رسمی بین این گروه و مقامات سفارت کره جنوبی در افغانستان آغاز گردید. ولی دور اول مذاکرات بدون هیچ نتیجه ی به پایان رسید.
سپس به تاریخ ۱٦ اوت ( ٢۵ مرداد) دوره تازه ای از مذاکرات رودررو میان طالبان و هیأت ویژه کره جنوبی آغاز گردید.
"ملا بشیر" و "ملا نصرالله" مذاکره کندگان طالبان گفتند، در مورد رسیدن به یک راه حل در این زمینه خوشبین هستند. بالاخره پس از چند دور مذاکره، گروگانان آزاد گردیده و به کشور شان بازگشتند.
اما آنچه از آن قضیه باقی ماند، آنکه دیگر طالبان به عنوان جنبشی در درون افغانستان مطرح گردید، که ظرفیت مذاکره و گفتگو را در مناطق تحت تسلط دولت این کشور دارد.
بنا بر گزارش "هرالد تريبون"، کره جنوبی "يکی از تهاجمی ترين ارتش های تبلیغی (ميسيونری) مسيحی را در جهان دارد". چراکه به گفته يک مقام "کليسای انجیلی" (اوانجليست)، تنها ۱۷ هزار مبلغ (ميسيونر) کره ای این کلیسا در ١۷٣ کشور جهان فعاليت می کنند. به نوشته نشریه نامبرده فقط ايالات متحده است که با اعزام بيش از ٤٦ هزارمبلغ، در این زمینه از کره جنوبی پيش گرفته است.