|
|
 |
text size |
|
از حوزه اجتماعی
از کاماسوترا تا منع همجنسگرایی در هندوستان
والنتینا پاسکوالی – واشنگتن پریزم
ممبئی
اینک هندوستان به عنوان سرزمینی که روزگاری "کاماسوترا" -اعلامیه جهانی در مورد
عشق و اشتیاق جنسی- را به ما عرضه کرده، با دارا بودن رسوم و قواعد محدود کننده در
مورد ازدواج، روابط پیش از ازدواج و روابط بین همجنسان، جامعه ای نسبتا محافظ کار
می باشد. این امر به ویژه در مورد جامعه همجنسگرایان مصداق دارد، که با تبعیض
روبروست و گاهی مورد تعقیب و آزار قرار می گیرد.
مثلا در ماه فوریه سال
جاری میلادی (بهمن سال گذشته خورشیدی) مسئولان پس از اینکه گزارشاتی مبنی بر وجود
مسائل همجنسگرایانانه در یک مهمانی در "ثین" (منطقه ای در جوار ممبئی) دریافت
کردند، به این مهمانی یورش بردند. ظاهرا این خبرچینی توسط گزارشگران تلویزیونی صورت
گرفت، که در پی گزارشی پرآب و تاب برای بخش اخبار شامگاهی خود بودند.
در
این یورش، پلیس شش مرد را دستگیر کرد. در حالی که در مهمانی هیچ ماده مخدری استعمال
نشده بود، و هیچکس در حال ارتباط جنسی دستگیر نگردید. با این همه پلیس در تمامی طول
شب این شش مرد را مورد پرسش و زیر آزار قرار داد. بامداد روز بعد نیز آنها را به
جرم شکستن قانون ممنوعیت مشروبات الکلی به دادگاه منتقل نمود. قانونی که برای صرف
اینگونه مشروبات در گردهمایی های بزرگ، کسب مجوز را ضروری می داند. اما به رغم
اصرار پلیس برای نگهداشتن این مردها جهت تحقیقات بیشتر، قاضی به این سبب که نداشتن
مجوز جرمی کوچک محسوب می شود، آنها را آزاد کرد.
در عکس العمل به این رخداد، "شبهه دی" چهره سرشناس بالیوود مقاله ای زیر عنوان
"شکار همجنسگرایان" با درون مایه رفتار با این گروه در نشریه "مجله هفتگی" منتشر
کرد. وی در این مقاله نوشت "جامعه در سطحی گسترده به دشمنی و سوء ظن در مورد افرادی
ادامه می دهد، که عشق به همجنس را ترجیح می دهند. اگر غیر از این است، چرا پلیس ثین
به خود زحمت می دهد به یک مهمانی یورش ببرد و شش نفر را بازداشت کند؟ جرم به وقوع
پیوسته چه بود؟ اینکه تعدادی از مردان تصمیم گرفته بودند در این حومه آپارتمانی
اجاره کنند، چند گیلاس مشروب بنوشند، و احتمالا رابطه جنسی برقرار
کنند؟"
بنا بر اظهارات دی، همجنسگرایان همچنان در هندوستان در حاشیه قرار
گرفته اند. او در این مورد می نویسد "تصویر این افراد در سینمای تجاری، تلویزیون ها
و فرهنگ های گسترده، همچنان به صورت کاریکاتوری و خصمانه ترسیم می شود." حتی
همجنسگرایان سرشناس که به انتخاب خویش وضعیت خود را آشکار کرده اند، با آگاهی بر
این امر بوده که بدون تردید با تعصب و انزوا روبرو خواهند شد.
این امر به ویژه در مورد طبقه متوسط هندوستان مصداق دارد که گرچه به نحوی
فزاینده ثروتمند هستند و زیاد سفر می کنند، اما هنوز هم به همجنسگرایی با دیده
تردید می نگرند.
این حالت به خصوص در مورد روشی که همجنسگرایی مفهوم سنتی
ازدواج و خانواده را به چالش می کشد، هویدا ترست. زیرا در هندوستان به ازدواج به
عنوان اتحادی مقدس بین یک مرد و یک زن و با هدف زاد و ولد نگاه می شود، که یکی از
ستون های زیربنایی جامعه را تشکیل می دهد.
"آدیتا کاندالکار" روزنامه نگار و کوشنده حقوق همجنسگرایان اهل ممبئی به واشنگتن
پریزم می گوید: "والدین زندگی خود و فرزندانشان را به گونه ای طراحی می کنند که به
محض پایان تحصیلات و داشتن شغل، ازدواج هدف عمده ای باشد که باید به آن دست یافت.
پس از ازدواج هم باید بچه دار شد. بنابراین هنوز برای یک همجنسگرای هندی مشکلست که
وضعیت خود را بپذیرد."
"سلیم خیدوایی" مورخ قرون وسطی و پژوهشگر مطالعات همجنسگرایان هم، خاطر نشان می
کند: "عامه جامعه محافظه کار هستند. بنابراین به اعتقاد من روند اخیر در جهت محو
تفاوت های فرهنگی تا حد زیادی از ترس رفتارهای جنسی سرچشمه می گیرد، که در باره
تفاوت های فرهنگی و احترام به فردیت می باشد." با این حال در ادامه می گوید: "این
برداشت که جامعه هندوستان در مجموع از نظر جنسی محافظه کار و جنس مقابلگرا می باشد،
با واقعیت همخوانی ندارد. چراکه این جامعه بسیار پیچیده تر از آنست، که این امر در
آن صدق کند."
نمایندگان "جنبش زنان و مردان همجنسگرا، دو جنسیتی، مردان زن نما و زنان
مردنما"، عموما ریشه و سبب چنین تبعیضی را طرزتفکری می دانند که توسط استعمار و
امپریالیسم خارجی تحمیل شده است.