جمهوری خواهان و ایران...
واشنگتن پریزم
سن پاول ، مینه سوتا –
موضوعات روسیه، ایران و عراق مهمترین دغدغه نمایندگان شرکت کننده در همایش ملی جمهوریخواهان بود که درکنار نگرانی های از بابت استقلال انرژی و افغانستان، خودنمایی می کرد. دریک نگاه کلی هیچ توافقی بر سر اتخاذ سیاستی واحد درقبال این موضوعات وجود ندارد.

این اختلاف نظر جمهوریخواهان درقبال موضوع ایران شدیدتر خودنمایی می کند چه عده ای قائل به حل مناقشه به صورت دیپلماتیک هستند درحالیکه بقیه به استفاده از اهرم زور تمایل دارند.
دنیس بوخولتز از وارن ایالت میشیگان، نماینده و ریاست دوازدهمین حوزه کنگره ای حزب جمهوریخواه گفت :"من موافق استفاده از اهرم زور را برای منع ایران از دستیابی به قوای اتمی هستم. نگرانی من این است که درصورت اتلاف بیشتر وقت، ایران به سلاح اتمی دست پیدا کند آن وقت اسراییل اولین هدف و البته برای ما معلوم نیست که کدام کشور دومین هدف خواهد بود."
آقای بوخولتز با ستایش از نحوه نگاه مک کین مبنی بر استفاده از قوای نظامی علیه ایران از سیاست خلع سلاح اوباما انتقاد کرد و گفت: " ما اگر از ایده خلع سلاح استفاده می کردیم محال بود بتوانیم جنگ سرد را پیروز شویم. از موضع ضعف محال است بتوان دشمنی را مغلوب کرد."
کارن برونلی سناتور کانزاس نقطه نظر مشابهی نسبت به استفاده از قوه قهریه ندارد: " ما باید بسیار هوشیار باشیم. شواهد زیادی پیش رو است که نشان می دهد ایران سلاح اتمی دارد اما من تمایلی ندارم شاهد یک عملیات نظامی باشم." با اینهمه سناتور برونلی معتقد است که در صورت عدم کارآیی روشهای دیگر استفاده از عملیات نظامی می تواند مطرح باشد."
آمی باردن از ایالت جرجیا نیز می گوید: "من درخصوص ایران نگرانم. من تمایلی ندارم که آنها سلاح اتمی داشته باشند. من موافق این هستم که تمام گزینه ها روی میز باشند اما باید دراین مقطع تاکید را بر دیپلماسی گذاشت."
آرلن کرینگز که یک طراح داخلی از کانزاس است می گوید: "متاسفانه مردمی وجود دارند که مایلند به مردم دوستدار آزادی لطمه بزنند." او با اشاره به محمود احمدی نژاد ریاست جمهوری ایران می گوید:" صراحتا من اعتمادی به رهبر آن ها ندارم. او اسراییل را تهدید به نابودی کرده است ومی خواهد دیگران را نیز یه گروگان بگیرد."
بنا به نظر خانم کرینگز تنها دلیل تعلل آمریکا در حمله به ایران این است که درداخل ایران نیز مردم دوستدار آزادی فراوانند و این فرصتی برای آنان است تا بتوانند به انسجام برسند. او می گوید: " دراینجا بحث، زمان است. و الا مذاکره با کسی که بنا دارد تو را برای نهار ببلعد فایده ای ندارد و باید رویکرد را تغییر داد."
درخصوص عملکرد جرج دبلیو بوش در حوزه سیاست خارجی نوعی توافق جمعی مبنی بر موفقیت او درمیان نمایندگان وجود دارد.
آرلن کرینگز معتقد است که عملکرد او در این مدت فوق العاده بوده است. تنها ایرادی که می توان به او گرفت اتلاف وقت درحمله به عراقی بود که می دانستیم مقاصد نادرست دارند، به تروریستهای القاعده پناه می دهند و سلاحهای اتمی دارند که این اسلحه ها (بدلیل تعلل) به سوریه منتقل شدند."
آمی بردن که عملکرد بوش به عنوان فرمانده کل ستایش می کند می گوید:" هفت سال است که از یازده سپتامبر می گذرد و ماهیچ حمله تروریستی نداشته ایم"